است كه فقط به نسخه اعتماد كند . خود او هم گاهى اذعان مىكند كه صورت اختيارشده‌اش روشن و مرجح نيست . . . » ع . د نقل از ديوان حافظ به اهتمام انجوى شيرازى اساس كار ما نسخ خطى و چاپى است كه در زير نويس صفحات و همچنين در « فهرست بعض كتب . . . » در اواخر اين ديوان به آنها اشاره كرده‌ايم و نيز همان نسخه‌ايست كه خلخالى و قزوينى و پژمان و خطيب رهبر و بعض استادان ديگر اساس كار خود قرار داده‌اند ولى ضمنا توجه داشته‌ايم كه بيشتر خوشنويسان در دوران‌هاى گذشته داراى سواد درستى نبوده‌اند چون عمر را در فرا گرفتن فن خوشنويسى و سپس امرار معاش از راه كتابت بسرآورده در نتيجه جهت اكتساب ساير رشته‌هاى علم و دانش فرصت و مجالى نداشته‌اند و روى اين اصل به علت كم‌سوادى و شتاب در اتمام كار و قبول سفارش بعدى مرتكب اشتباه بسيار شده‌اند كه تمنا دارد به زيرنويس‌هاى صفحات اين ديوان و توضيحات آخر كتاب مراجعه فرمايند . در پايان اين چند سطر ، اضافه مىشود كه با كمال تأسف اشخاصى هم ( در اثر اعتماد كامل به كار علامه قزوينى ) از روى حافظ مغلوط او ، نسخه‌بردارى كرده و بارها و بارها ديوان حافظ را با اسامى مختلف و به قطع‌هاى وزيرى و رقعى و جيبى ، بچاپ رسانيده‌اند كه طبعا تمام اغلاط نيز در آنها تكرار شده است ! حائرى